ใครสั่งให้ฆ่าพวกเขา
พวกเขาเป็นทหารอินเดีย
อย่าทำอะไรนอกเหนือคำสั่งฉัน
แก ไอ้นี่อะไร
ชื่อเหรอ ฉันชื่อโสธิ สุรินทร โสธิ นั่นชื่อฉันเอง
คนอินเดียใช่ไหม กันจิซังล่ะ
ใช่ คนอินเดีย ไม่ใช่กันจิซัง ไม่
ของญี่ปุ่นคือโทโจ ของอินเดียคือกันจิ แกรู้จักกันจิซังไหม
แล้วกันจิซังคืออะไรวะ
รู้จักกันจิซังไหม
ไม่ ไม่ใช่กันจิซังๆ
ใช่ กันจิซังๆ
เฮ้ย
แปลซิ ถามว่าพวกมันรู้จักกันจิซังไหม
กันจิซังหมายถึงคานธี
คานธีต่อสู้กับอังกฤษ ญี่ปุ่นเลยถือว่าเขาเป็นพวกเดียวกัน
แต่พวกเขาเรียกพวกคุณว่าหมาของอังกฤษ
กันจิซังๆ
- กันจิซัง - กันจิซัง
พวกเรากันจิซัง
ฉันเคยเจอท่านคานธีด้วยซ้ำ
ช่วยบอกเขาที
ฉันเจอท่านคานธี... กันจิซัง
หลายครั้งด้วย เป็นการส่วนตัว สวัสดีๆ กันจิซัง สวัสดี
นายเคยเจอกันจิซังเหรอ
เคยเห็นครั้งหนึ่ง
เหมือนกันแหละ
พวกญี่ปุ่นจะรู้ได้ยังไง
เดอะฟอร์กอตเทนอาร์มี กองทัพกู้เอกราช
มีน้อยคนที่จะรู้บทบาทของอินเดีย ในสงครามโลกครั้งที่สอง
ขณะนั้นอินเดียไม่ใช่ประเทศอิสระ
ชาวอินเดียจึงเข้าร่วมกับกองทัพอังกฤษ
และต่อสู้กับเยอรมนีและญี่ปุ่น
ในฐานะกองทหารอาสาสมัคร ที่ใหญ่ที่สุดในตอนนั้น
ทหารอินเดียของอังกฤษ 60,000 นาย ประจำการอยู่ในสิงคโปร์
แต่เหตุการณ์กลับพลิกผัน
เมื่อญี่ปุ่นได้ชัยชนะ เหนือสิงคโปร์ในปี 1942
นายกรัฐมนตรีของอังกฤษ วินสตัน เชอร์ชิล
เรียกมันว่าความพ่ายแพ้อันน่าอัปยศที่สุด ในประวัติศาสตร์ของกองทัพอังกฤษ
เช่นเดียวกับทหารชาวอังกฤษ และออสเตรเลียประมาณ 30,000 นาย
ทหารอินเดีย 60,000 นาย ถูกจับเป็นเชลย
วันที่ 16 กุมภาพันธ์ ปี 1942
พวกห่านั่น
วันนี้พวกเราอาจจะตายก็ได้
แต่กันจิซังช่วยเราไว้
ฉันต้องไปหาท่านคานธีจริงๆ แล้ว
ความจริงฉันจะหมอบแทบเท้าเขาเลย
ฉันจะบอกว่า "ท่านคานธี ท่านไม่รู้จักผม แต่ท่านช่วยชีวิตผมไว้"
ไอ้ยุ่นถือดาบทำให้นาย กลายเป็นผู้ติดตามของคานธีสินะ
ฟังให้ดี พรุ่งนี้ทหารอินเดียทุกคน จะถูกพาไปยังเมืองสิงคโปร์
มายา
พวก กล้องนั่นใหญ่กว่าตัวเธออีก
อะไรวะ ไอ้สัตว์
มายา
มาทำอะไรที่นี่
ค่ะ หนูก็คิดแบบนั้น
วินนี่ รูปนี้นะ
พ่อคะ มีข่าวบ้างไหมว่า พวกเขาจะพาทหารอินเดียไปที่ไหน
พวกเขาจะถูกพาไปค่ายเชลยของญี่ปุ่น
แปลว่าพวกเขาจะไม่ได้กลับอินเดีย แม้แต่คนเดียวเหรอคะ
พ่อไม่คิดว่าจะมีใครได้กลับอินเดียหรอก
- พ่อคะ นั่นลุงหลิว - มายา อย่าไปทางนั้น อย่า
ทำไมล่ะคะ
อย่าไปเลยลูก
ไม่ ใครก็ได้ ได้โปรด พอสักทีเถอะ พ่อคะ พ่อ
ข้างนอกมีอะไรน่ะ
อย่าออกไปเลยคุณ
อันตรายมาก พวกมันกำลังซ้อมหลิวอยู่ข้างนอก
น่าสงสาร
มายา เราต้องระวังตัวนะ
เราไม่รู้ว่าพวกญี่ปุ่นจะทำยังไงกับคนอินเดีย
ลูกไม่ควรออกไปข้างนอกนะ มายา
ลูกชอบถ่ายรูปใช่ไหม ทำไมลูกไม่บริหารร้านของเราล่ะ
ทำไมต้องทำเรื่องพวกนี้ด้วย
แม่คะ ขอร้องล่ะ หนูมองข้ามมันเหมือนที่แม่ทำไม่ได้
งั้นก็หัดซะ
พูดแบบนั้นกับลูกมันไม่ดีนะ
ลูกอายุแค่ 19
ทุกครั้งที่ลูกออกไปข้างนอก ใจคอฉันไม่สงบเลย
ฟาร์เรอร์พาร์ก สิงคโปร์ วันที่ 17 กุมภาพันธ์ ปี 1942
ให้ตายสิ พวกมันตามทั้งกองทัพมาที่นี่
ที่นี่ต้องมีคนอย่างน้อย 50,000 คน
แต่ทำไมล่ะ
ทหารและเจ้าหน้าที่ชาวอินเดียทั้งหมด
จะอยู่ภายใต้คำสั่งของญี่ปุ่นตั้งแต่นี้ไป
เห็นพวกเราเป็นวัวเป็นควายหรือไงวะ ถึงได้ยกให้ใครตามใจชอบ
ไม่มีวัน คิดว่าพวกเราบ้าเหรอ
ขอให้ถือว่าตัวเองไม่ใช่เชลย แต่เป็นเพื่อนของเรา
ญี่ปุ่นปรารถนาให้อินเดียเป็นอิสระ
และกำลังให้ความร่วมมือ ในรูปของกองทัพที่จะปลดปล่อยอินเดีย
ผู้กองโสธิ พวกเขาหมายความว่ายังไง
พวกเขาบอกว่า ญี่ปุ่นอยากให้อินเดียเป็นอิสระ
- อะไรนะ - อะไรนะ
อะไรนะ
ผมผู้กองโมฮัน ซิงห์
ผมเป็นผู้บัญชาการกองทัพอินเดียอิสระ
พวกคุณฟังถูกแล้ว
กองทัพอินเดียอิสระ
กองทัพนี้จะต่อสู้เพื่ออิสรภาพของอินเดีย
ทหารอินเดียได้ต่อสู้และหลั่งเลือด เพื่อรัฐบาลอังกฤษ
มาหลายชั่วอายุคน
แต่ตอนนี้ ทหารอินเดีย จะไม่สู้เพื่ออังกฤษอีกต่อไปแล้ว
เราจะสู้เพื่ออินเดียเท่านั้น
เราจะตายเพื่ออินเดีย และอิสรภาพของอินเดียเท่านั้น
เราจะสู้ๆ
เฮ้ย พล่ามอะไรของพวกนาย
เสียสติไปแล้วเหรอ พวกญี่ปุ่นแค่อยากหลอกใช้เรา
พวกอังกฤษห่านั่นต่างหากที่ใช้พวกเรา
จากนี้เราจะสู้เพื่อตัวเอง
แล้วนายจะหันปืนหาใคร
พี่น้องชาวอินเดียในกองทัพอังกฤษเหรอ
พวกคุณพร้อมจะสละชีวิตไหม
พร้อม
พวกเราทนมาพอแล้ว
ครอบครัวแกเป็น หมารับใช้ของอังกฤษมาหลายรุ่น
และแกก็จะเป็นตลอดไป
ถ้าฉันเป็นหมาของอังกฤษ แกก็เป็นหมาของญี่ปุ่น
พอได้แล้ว หุบปากๆ
เลิกทะเลาะกันเองได้แล้ว
ตอนนี้เรายังมีทางเลือกอะไรอีก
ถ้าเราไม่เข้าร่วมกองทัพอินเดียอิสระ
พวกยุ่นจะโยนเรา เข้าค่ายเชลยที่ไหนสักแห่ง
และถ้าไปอยู่ในค่ายแล้ว โอกาสรอดออกมาก็แทบเป็นศูนย์
ผู้กองโสธิ คุณต้องนำพวกเราแล้ว
ผมไม่รู้ว่าต้องทำยังไง อะไรถูกอะไรผิด พวกเราควรทำยังไง
- พร้อมหรือยัง - พร้อม
บอกมา พวกคุณพร้อมหรือยัง
พร้อมสละชีวิตเพื่อประเทศของเราหรือยัง
พร้อมหรือยัง
พร้อมไหม
คืนนั้นไม่มีใครหลับลงเลย
จะหลับลงได้ยังไง
หัวใจและความคิดของพวกเรากำลังปั่นป่วน
อะไรถูก อะไรผิด
อะไรคือความภักดี
อะไรคือการหักหลัง
เรากำลังสู้ในศึกของใคร
บางคนตัดสินใจได้โดยเร็วและเข้าร่วม
กองทัพอินเดียอิสระในวันรุ่งขึ้น
แล้วปู่ล่ะ
ไม่
ฉันจะลืมการเลี้ยงดูทั้งชีวิต
และการฝึกฝนหลายปีในคืนเดียวได้ยังไง
เมื่อเช้าฉันได้ยินว่ามีคนเข้าร่วม ประมาณ 35,000 คน
เราจะยิงเครื่องแบบ ที่เราเคยสวมอย่างภาคภูมิใจได้ยังไง
สามชั่วอายุคน...
ผู้ชายในครอบครัวฉัน รบให้กองทัพอังกฤษมาสามชั่วอายุคน
ปู่ฉัน พ่อฉัน แล้วก็ฉัน
ฉันต้องตอบคำถามปู่ฉันเหมือนกัน
ถ้าฉันตัดสินใจพลาด จะสู้หน้าญาณ ซิงห์ โสธิได้ยังไง
ผมได้ยินคำพูดนี้มาตั้งแต่เด็ก
"ขอให้ความคุ้มครอง ของจักรวรรดิอังกฤษอยู่กับเราเสมอ"
แต่พวกเขาใช้เราปกป้องตัวเอง
และส่งเราให้ญี่ปุ่นเพื่อเอาตัวรอด
ถ้าศัตรูของพวกเขาเป็นศัตรูของเรา
แล้วใครเป็นมิตรของเรา
ผมไม่ได้จะสั่งสอนนะครับ
คุณเรียนมาสูงและเข้าใจการเมือง
แต่ผมใช้หัวใจฟัง
และหัวใจผมรู้ว่าใครคือศัตรูของเรา
และใครที่เราควรสละชีวิตให้
ทหารไม่เคยกลัวตาย โตกัส
แต่เหตุจูงใจในการสละชีวิตต้องชัดเจน
แล้วเหตุจูงใจของเราในตอนนี้คืออะไร
เอาชีวิตรอดมั้ง
พวกทรยศ พวกสัตว์
ไอ้เปรตนั่น
ทำไมถึงหาว่าเราทรยศ
ไม่เห็นเหรอว่าเราไม่ได้อยู่ข้างญี่ปุ่น
คิดว่าพวกยุ่นจะช่วย คนอินเดียอย่างพวกแกเหรอ
พวกโง่ พวกมันจะเก็บแกไว้เป็นแรงงาน
อย่างกับแกทำเหมือนเราเป็นเพื่อน
พวกแกกำลังกัดคนที่เลี้ยงดู พวกสารเลว
ผู้พัน
ผมจำไม่ได้ว่าผมเคยไปอังกฤษ เพื่อเกาะประเทศคุณกิน
แต่ผมรู้ดีว่าตลอด 200 ปีที่ผ่านมา พวกคุณเกาะอินเดียกิน
ถึงเวลาที่คุณจะกลับบ้านของคุณแล้ว ผู้พัน และไปจากบ้านของผม
ผู้พัน คุณต้องชอบแน่
เดอะโชนันไทมส์
ผมเจอรูปนี้ในอินเทอร์เน็ตเมื่อคืน
ปู่คงเคยเห็นรูปนี้มาก่อน
นี่ปู่ไม่ใช่เหรอ
ทหารนับพันคนถูกจับเป็นเชลยสงคราม
เล่าเรื่องนี้ให้ผมฟังหน่อย
ปู่จำช่วงนี้ได้ไหม
ภาพนี้ก็ถ่ายโดยช่างภาพคนเดียวกัน
มายา ศรีนิวาสัน
ปู่รู้จักเธอไหมครับ
วันที่ 2 มีนาคม ปี 1942
นั่นคือวันหยุดแรก หลังเราเข้าร่วมกองทัพอินเดียอิสระ
พวกเราได้ไปไหนมาไหนอย่างอิสระ หลังจากรอมานาน
นี่... ผู้หญิงคนนั้น
ใคร
ผู้หญิงที่ถือกล้องใหญ่ๆ
- จริงเหรอ - จริง
- เข้าไปกัน - จะบ้าเหรอ
- ไปขอรูปของเรากัน - บ้าไปแล้วเหรอ
มาเถอะ พวก มา
สวัสดีครับ
สวัสดีค่ะ
มาถ่ายรูปเหรอคะ
ครับ
เปล่า พวกเราไม่อยากถ่ายรูป
เรามาอัดรูป วันก่อนคุณถ่ายรูปเราไปแล้ว
เมื่อเดือนก่อน ตอนที่กองทัพของเราถูกพามาที่นี่
หลังจากยอมแพ้
จำได้หรือยัง
ค่ะ ฉันจำได้
แต่วันนั้นมีทหารหลายพันคน
แล้วฉันก็ถ่ายรูปไปเยอะ
จะให้หารูปของคุณ...
เสียใจด้วยค่ะ
ไม่เป็นไรครับ ขอบคุณ มาเถอะ
มา
คิดดูสิ เธอจำนายไม่ได้ด้วยซ้ำ
นี่ รูปนี้หรือเปล่าคะ
ครับ รูปนี้แหละ
เห็นคุณตะเบ๊ะแล้วฉันจำได้
แต่เป็นไปไม่ได้เลยที่จะจำหน้าพวกคุณ
ดูสิ วันนั้นพวกคุณคลุกฝุ่นคลุกดินเต็มตัว
แต่วันนี้หน้าตาเปล่งปลั่ง
ขอบคุณครับ
จริงสิ ผมต้องจ่ายเท่าไรครับ
ไม่ค่ะ ไม่ต้องจ่ายหรอก
- ไม่ครับ ผมยืนยัน บอกมาเถอะ - ไม่ต้องค่ะ
พวกคุณทำเพื่อเราตั้งมาก เราตอบแทนแค่นี้ไม่ได้เหรอคะ
เราเหรอ
พวกคุณจะสู้เพื่ออิสรภาพของอินเดีย
ถือว่าเป็นของขวัญจากฉันเถอะ
- ครับ - สักครู่นะคะ
สู้เพื่ออิสรภาพเหรอ
เธอพูดอย่างกับนายเป็นกันจิซัง
ไม่ อาร์ชาด
เธอพูดมีประเด็นทีเดียว
นายพูดอะไรเล็กๆ น้อยๆ แต่เข้าท่าก็ได้ อย่ายืนเฉยเป็นรูปปั้น
คุณเป็นคนอินเดียหรือเปล่าครับ
- ค่ะ... - เธอเป็นคนจีน
แต่พูดภาษาฮินดี และลืมหน้าคนเป็นงานอดิเรก
ที่ผมจะถามคือ คุณมาจากส่วนไหนของอินเดียครับ
ไม่ค่ะ ฉันโตมาในสิงคโปร์
เหรอครับ
ฉันไม่เคยเห็นประเทศอินเดีย
แต่ก็เหมือนพวกคุณ ใจฉันเป็นคนอินเดียค่ะ
มายาค่ะ
ผู้กองโสธิ
อาร์ชาดครับ
ผู้กองโสธิ อาร์ชาด ช่วยอะไรฉันหน่อยได้ไหมคะ
ได้ครับ บอกมาได้เลย
ฉันอยากถ่ายภาพในค่ายของพวกคุณ
ไม่มีปัญหา พรุ่งนี้ที่ค่ายมีพิธีใหญ่
ไปเจอพวกเราที่นั่นได้
พวกเราเชิญคุณ
- ใช่ - ขอบคุณค่ะ
ช่วยมารับคุณผู้หญิงพรุ่งนี้ ตอนเก้าโมงเช้าด้วย
ได้
งั้น ลาก่อนครับ
- ลาก่อน - ลาก่อน
ขอบคุณ
วันที่ 3 มีนาคม ปี 1942
บาย
อรุณสวัสดิ์
นี่ฉันลืมชื่อคุณ หรือว่าคุณไม่เคยบอกนะ
ผมบอกแล้วนะ ผู้กองโสธิไง
ฉันแน่ใจว่าผู้กองโสธิไม่ใช่ชื่อตัว
สุรินทร สุรินทร โสธิ
คุณสุรินทร ช่วยพาฉันกลับไปส่งที่บ้าน ภายในสามชั่วโมงได้ไหม
ไม่งั้นแม่ฉันจะประกาศว่า ฉันเป็นเชลยแล้วขังฉันไว้ในบ้าน
ทำไมล่ะ
แม่คิดว่ากองทัพญี่ปุ่น มาสิงคโปร์เพื่อตามหาฉัน
พวกเขาจะยิงถล่มฉันทันทีที่เจอตัว
ไม่ก็ยิงเป้าฉันโทษฐาน
เป็นผู้หญิงที่เข้าไปในโลกของผู้ชาย
ให้ตายสิ ถ้าอย่างนั้น คุณก็ไม่ควรก้าวออกจากบ้านเลย
ขอบคุณ
อย่ามองข้างบนเลย
แม่คุณอาจจะพูดถูกก็ได้
คุณไม่ควรออกจากบ้าน มันไม่ปลอดภัย
ช่างภาพก็ต้องเสี่ยงกันบ้าง
ฉันยอมตายเพื่อภาพดีๆ
ทั้งหมดแถวตรง
ท่านครับ กองทัพแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่น จะมอบวัว 50 ตัว
ให้กองทัพอินเดียอิสระครับ
นี่มันอะไรกัน ผู้พัน
โสธิซัง กองทัพแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่น จะมอบวัว 50 ตัวให้ฝั่งอินเดีย
นมสำหรับผู้ป่วย
ผมเข้าใจ
แต่นี่ไม่ใช่วัวตัวเมีย ผู้พัน
นี่วัวตัวผู้
แล้วมันต่างกันตรงไหน
ต่างตรงที่นี่เป็นวัวผู้ชาย และวัวผู้ชายไม่ให้น้ำนม
ไม่เลยสักนิดเหรอ
ไม่ครับ ผู้พัน ไม่แม้แต่หยดเดียว
ฉันแน่ใจว่าเดี๋ยวนี้คงฟังดูแปลก แต่สมัยนั้น
อาหารญี่ปุ่นไม่มีนมหรือไขมันนม
และพวกเขาต้องมาเจอกับชาวอินเดีย
ที่อยู่ไม่ได้ถ้าขาดนมกับไขมันนม
ยังมีอีกรูปครับ
รูปนี้ล่ะครับ
ปู่อยู่ด้วยหรือเปล่าตอนที่ถ่ายรูปนี้
บอกตามตรงนะ
ฉันเป็นสมาชิกของกองทัพอินเดียอิสระ ทั้งตัวและหัวใจ
ก็หลังจากได้ฟัง สุนทรพจน์ของท่านผู้นำเป็นครั้งแรก
นี่คือภาพจากวันที่เขากล่าวสุนทรพจน์นั้น
ไม่กี่เดือนหลังกองทัพอินเดียอิสระถูกตั้งขึ้น
โมฮัน ซิงห์ก็ถูกปลดจากตำแหน่ง
เพราะเข้ากับพวกญี่ปุ่นไม่ได้
พอไม่มีผู้นำ กองทัพอินเดียอิสระก็เริ่มพังทลาย
แล้ววันหนึ่ง ท่านผู้นำก็มาถึง
เราจะพบความอดอยาก ความกระหายและความตายระหว่างทาง
วันนั้นเป็นครั้งแรกที่ฉันตระหนักว่า ฉันลิขิตชะตาของตัวเองได้
บอกไม่ได้ว่าพวกเรากี่คนจะกลับมาเป็นๆ
ว่าฉันก็สร้างการปฏิวัติได้
ประเด็นคือท้ายที่สุด พวกเราจะบรรลุเป้าหมาย
ว่าฉันเขียนประวัติศาสตร์ใหม่ได้
อินเดียจะเป็นอิสระ
เหมือนกับเขา
มุ่งหน้าสู่เดลี
- มุ่งหน้าสู่เดลี - มุ่งหน้าสู่เดลี
หน้าที่ของเราจะไม่จบ จนกว่าวีรบุรุษผู้รอดชีวิตของเรา
เดินขบวนฉลองชัยชนะ เหนือหลุมศพของจักรวรรดิอังกฤษ
ณ เรดฟอร์เทรส หรือป้อมแดงแห่งเมืองเดลีอันเก่าแก่
เวลามาถึงแล้ว และชาวอินเดียผู้รักชาติทุกคน
ต้องเดินหน้าสู่สนามรบ
เลือดของชาวอินเดียผู้รักอิสรภาพ ต้องหลั่งรินเสียก่อน
อินเดียจึงจะได้รับอิสรภาพ
การปฏิวัติจงเจริญ
กองทัพอินเดียอิสระจงเจริญ
ผมอยู่ที่นี่ในฐานะตัวแทนรัฐบาลส่วนท้องถิ่น
ขอให้ทุกท่านบริจาคเงิน เครื่องประดับ
หรือสิ่งของอื่นที่สามารถสนับสนุน ขบวนการเพื่ออิสรภาพ
มุ่งหน้าสู่เดลี
พวกเธอเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก
ครับ
พวกเธอน่าจะแต่งงานกันได้แล้ว
มายาชอบเธอมากนะ
ครับ คุณป้า เราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน
แต่เราไม่เคยคุยกันเรื่องแต่งงาน
มายาเป็นผู้หญิงรักอิสระ ผมไม่อยากเหนี่ยวรั้งเธอ
งั้นก็คุยกับเธอสิ ศรีธร
มัวรออะไรอยู่
ผมจะรอจนสงครามบ้าๆ นี่จบลง
ไปไหนมา มายา
ลูกรู้ว่าศรีธรจะมาทานข้าวเย็น
หนูอยู่บ้านกัลยาณีค่ะ
ความจริง วันนี้กองทัพอินเดียอิสระ มีเดินขบวนใหญ่โต เขาเลยปิดถนน
เอาเถอะ มากินข้าวได้แล้ว
หนูไม่ค่อยสบายเท่าไร
เกิดอะไรขึ้น มายา ฉันช่วยได้ไหม
เปล่า ไม่มีอะไร
ฉันแค่เหนื่อยน่ะ
วันนี้จะเข้านอนแต่หัวค่ำ
- แน่ใจนะ - แน่ใจ
ราตรีสวัสดิ์
ช่วงนี้มายาไม่ควร ออกไปข้างนอกคนเดียวนะคะ
มันไม่ปลอดภัย
คุณคิดมากเกินไปแล้ว ลูกดูแลตัวเองได้
มีอะไร
ทุกครั้งที่ผมถามเรื่องกองทัพอินเดียอิสระ ปู่จะเริ่มพูดถึงมายา
สำหรับฉัน มันเป็นเรื่องเดียวกัน
ใจลอยไปถึงไหนแล้ว พ่อคุณ
นายจำได้ไหม อาร์ชาด
ว่าอะไรเขียนอยู่ตรงทางเข้า
ของหอประชุมเชตโวด ที่โรงเรียนนายร้อยในเดห์ราดูน
"ความปลอดภัย ศักดิ์ศรี และสวัสดิภาพ
"ของประเทศย่อมมาก่อน ทุกครั้งและทุกเวลา"
"ความปลอดภัย ศักดิ์ศรี และสวัสดิภาพของประเทศ"
เราเคยอ่านประโยคนี้ทุกวัน อาร์ชาด
ทุกวัน
แต่วันนี้ หลังจากผ่านมาหลายปี
ฉันตระหนักว่า ประเทศของนาย ประเทศของเรา
ประเทศของเราคืออินเดีย ไม่ใช่อังกฤษ
เราตาบอดเหรอ อาร์ชาด
หรือแค่โง่